قلعه منوجان با تاریخی به درازای فرهنگ و هنر در انتظار تدبیر و توجه

تاریخ و هویت یک جامعه و فرهنگ با نمادها و سمبل هایی که در گذر زمان دارای ارزش و اهمیت شده اند شناخته می شود . یکی از این نمادها ابنیه و آثار تاریخی اند که مانند نگینی هویت بخش و زینت بخش یک منطقه و ناحیه محسوب می شوند ، که توجه و اهتمام به آنها و یا عدم توجه ونادیده انگاشتن آنها ویژگی های مثبت و منفی را در پی خواهد داشت که تاثیر مستقیم و ملموسی را بر آن خطه می گذارند.

آثاری که فرهنگ،هویت ،ریشه و عقاید و رسوم یک جامعه از گذشته دور تا به امروز را روایت گرند و باعث شناساندن ارزش ها و هنجارها به دیگران می شوند که این خود نوید بخش توسعه و سرمایه گذاری های اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی در منطقه و شهرستان است . اما عدم توجه به آنها فاصله گرفتن از ارزش ها ، تخریب ، غفلت و به طور کلی فراموشی را در پی خواهد داشت و هر گاه هم که یک سرزمین ،ناحیه و شهر هویت و فرهنگ خود را فراموش کند و یا بگذارد که آن به فراموشی سپرده شود خودش نیز در گذر زمان و در لابه لای چرخ دنده های توسعه ،ارتباطات ،تکنولوژی و سرگرم شدن در سراب های زود گذر و بعضا واهی که با آن دست و پنجه نرم میکند هضم شده و به طور کلی مرعوب و درمانده میشود تا مثبت و تاثیر گذار.

یکی از این آثار که در بی توجهی مسئولین منتظر تدبیر و توجه می باشد قلعه منوجان با تاریخی به درازای فرهنگ و هنر این سرزمین و بلندای همت مردمان این شهرستان است . قلعه ای که با فرو نشست خود قادر است هویت و نماد یک منطقه را به اعماق تو در توی تاریخ باز فرو فرستد .

سرمایه اجتماعی که با تدبیر و برنامه ریزی های کوتاه مدت و دراز مدت می توان از آن با طرق مختلف من جمله جذب توریسم ، حوزه های تاریخ نگاری و تاریخ شناسی، شناساندن فرهنگ و… سودهای کلان اقتصادی در کنار مزیت های فرهنگی برد . سودهایی که هم نصیب مردمان بومی منطقه می شود و هم نصیب تاریخ پژوهان غیر بومی .

حال آنچه که نیاز است اقدام اساسی برای بازسازی ،تعمیر و ساخت این قلعه تاریخی است تا در برابر هر باد وباران و بلای طبیعی و غیر طبیعی کرنش کند و سر سجود و تسلیم فرو نکشد ، تحقق چنین امری نیازمند اقداماتی جدی ،اساسی و در خور است نه صرف حرف زدن و نطق کردن که در غیر این صورت فقط در جا زدن در مسیر سابق است که هیچ نفعی نه برای آثار تاریخی دارد و نه برای دلسوختگان این آثار .

آثار تاریخی و باستانی نشان دهنده اوج هنر عماری در میان این مردم در طول تاریخ گذشته است. اینها چیزهایی است که گذشته تاریخی یک ملت را رنگ و رونق می بخشد و مردم می توانند گذشته، تاریخ و ریشه های خود را پیدا کنند. (مقام معظم رهبری ۱۳۸۲/۰۷/۲۱)

نویسنده:طالب محمودی

انتهای پیام/

مینوجهان...